Bitwa pod Legnicą

Kontekst wydarzenia

9 kwietnia 1241 roku pod Legnicą doszło do starcia wojsk księcia Henryka II Pobożnego z armią mongolską podczas najazdu tatarskiego na Europę Środkową. Siły polskie i rycerstwo z różnych części regionu próbowały zatrzymać szybko poruszające się oddziały mongolskie, które stosowały manewry pozorowanego odwrotu i ostrzał łuczników konnych. W trakcie bitwy wojska Henryka zostały rozbite, a sam książę zginął na polu walki, a według przekazów kronikarzy jego głowę pokazano jako dowód zwycięstwa.