Bitwa pod Mokrą

Kontekst wydarzenia

Jedno z pierwszych i najważniejszych starć granicznych kampanii wrześniowej, w którym Wołyńska Brygada Kawalerii pod dowództwem płk. Juliana Filipowicza przez cały dzień powstrzymywała natarcie niemieckiej 4. Dywizji Pancernej gen. Georga-Hansa Reinhardta. Polscy ułani i strzelcy konni, silnie wsparci przez 2. Dywizjon Artylerii Konnej oraz pociąg pancerny nr 53 („Śmiały”), wykorzystali lesisty teren i nasyp kolejowy do zablokowania impetu wroga. Dzięki skutecznej obronie przeciwpancernej (użyciu armat Bofors 37 mm oraz karabinów wz. 35 Ur) Polacy zniszczyli lub uszkodzili ponad 100 niemieckich pojazdów bojowych (w tym kilkadziesiąt czołgów), zadając wrogowi ciężkie straty i opóźniając jego marsz w kierunku Warszawy, co pozwoliło na zakończenie mobilizacji odwodowej Armii „Prusy”.