Budowa Pałacu Kultury i Nauki

Kontekst wydarzenia

W latach 1952–1955 w centrum zniszczonej Warszawy wzniesiono Pałac Kultury i Nauki, nazywany „darem narodu radzieckiego dla narodu polskiego”. Monumentalny wieżowiec, zaprojektowany przez radzieckiego architekta Lwa Rudniewa, wyrósł w miejscu wyburzonych kwartałów kamienic, całkowicie zmieniając panoramę miasta. Budowa była prowadzona przez tysiące robotników z ZSRR, pracujących w systemie zmianowym przy użyciu radzieckich technologii. Dla jednych budynek stał się symbolem powojennej odbudowy, dla innych – dominacji politycznej i architektonicznej Związku Radzieckiego nad Polską.