Budowa Stalowej Woli w ramach COP

Kontekst wydarzenia

Budowa Stalowej Woli od podstaw w sercu Puszczy Sandomierskiej to jeden z największych i najbardziej spektakularnych sukcesów gospodarczych II Rzeczypospolitej w ramach planu Eugeniusza Kwiatkowskiego. W zaledwie ponad dwa lata na całkowitym pustkowiu wzniesiono gigantyczny i nowoczesny kombinat metalurgiczno-zbrojeniowy (Zakłady Południowe) oraz przylegające do niego, modernistyczne miasto z pełną infrastrukturą mieszkaniową, szkolną i kulturalną dla tysięcy pracowników. Nazwę miasta zaczerpnięto ze słów ministra spraw wojskowych gen. Tadeusza Kasprzyckiego, który stwierdził, że inwestycja ta reprezentuje „stalową wolę narodu polskiego wybicia się na niezależność gospodarczą i obronną”. Do wybuchu wojny w 1939 roku zakłady zdążyły uruchomić m.in. nowoczesną produkcję wysokogatunkowej stali, haubic kalibru 100 mm oraz armat przeciwpancernych.