I Krajowy Zjazd Delegatów „Solidarności”

Kontekst wydarzenia

Pierwsze w pełni demokratyczne zgromadzenie przedstawicieli niezależnego ruchu związkowego w bloku komunistycznym, w którym wzięło udział blisko 900 delegatów reprezentujących niemal 10 milionów członków „Solidarności”. Zjazd podzielono na dwie części: pierwsza miała charakter programowy i dyskusyjny, druga – wyborczy i uchwałodawczy. Najważniejszym i najbardziej rezonującym na arenie międzynarodowej dokumentem zjazdu stało się Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej, w którym wezwano robotników innych krajów obozu socjalistycznego do walki o wolne związki zawodowe, co wywołało wściekłość Kremla i władz PRL. Podczas II tury zjazdu uchwalono oficjalny program związku (tzw. program „Samorządnej Rzeczypospolitej”) oraz przeprowadzono demokratyczne wybory na przewodniczącego Komisji Krajowej – stanowisko to utrzymał Lech Wałęsa, pokonując w głosowaniu Mariana Jurczyka, Andrzeja Gwiazdę i Jacka Kuronia.