Internowanie rządu polskiego przez Rumunię

Kontekst wydarzenia

W obliczu agresji ZSRR na Polskę, najwyższe władze państwowe II Rzeczypospolitej – w tym prezydent Ignacy Mościcki, premier Felicjan Sławoj Składkowski, minister spraw zagranicznych Józef Beck oraz naczelny wódz marszałek Edward Śmigły-Rydz – przekroczyły w Kutach granicę z neutralną dotąd Królestwem Rumunii. Władze polskie zamierzały skorzystać z prawa przejazdu (droit de passage) do Francji, aby tam kontynuować walkę. Jednak pod silnym naciskiem dyplomatycznym i groźbami ze strony III Rzeszy oraz ZSRR, rząd rumuński premiera Armanda Călinescu złamał wcześniejsze dżentelmeńskie ustalenia i podjął decyzję o rozbrojeniu oraz przymusowym internowaniu polskich polityków i wojskowych w wyznaczonych ośrodkach (m.in. w Bicaz, Slănic i Krajowej). Sytuacja ta doprowadziła do kryzysu konstytucyjnego, który prezydent Mościcki rozwiązał pod koniec września, rezygnując z urzędu i wyznaczając na swojego następcę we Francji Władysława Raczkiewicza, co dało początek legalnym władzom RP na uchodźstwie.