Lincz na Andrzeju Tęczyńskim

Kontekst wydarzenia

Lincz na potężnym magnacie Andrzeju Tęczyńskim był jednym z najbardziej gwałtownych konfliktów między szlachtą a mieszczaństwem w historii średniowiecznej Polski. Wszystko zaczęło się od błahego sporu o zapłatę za naprawę zbroi – Tęczyński uznał stawkę krakowskiego płatnerza Klemensa za zawyżoną, pobił rzemieślnika i spoliczkował interweniującą żonę burmistrza. Oburzeni mieszczanie chwycili za broń, a uciekający przed rozwścieczonym tłumem szlachcic schronił się w klasztorze franciszkanów. Tłum wyważył drzwi kościoła, dopadł Tęczyńskiego w kaplicy i brutalnie go zamordował, a jego ciało włóczył rynsztokami Krakowa. Król Kazimierz Jagiellończyk, obawiając się buntu szlachty, ukarał miasto bezwzględnie: skazał na śmierć i ściął sześciu rajców przewodzących linczowi.