Namalowanie cyklu „Poczet królów i książąt polskich” przez Jana Matejkę

Kontekst wydarzenia

Jan Matejko stworzył ten monumentalny cykl portretów w latach 1890–1892, odpowiadając na potrzebę utrwalenia historycznej ciągłości państwowości polskiej w okresie zaborów. Kolekcja składa się z 44 wizerunków władców Polski, począwszy od legendarnego Mieszka I, kończąc zaś na Stanisławie Auguście Poniatowskim. Malarz wykonał szkice ołówkiem, a wykończenie prac w technice akwareli powierzył swoim uczniom, głównie Zygmuntowi Papieskiemu i Leonardowi Stroynowskiemu, nadzorując osobiście każdy etap powstawania dzieł. „Poczet” nie był próbą wiernej rekonstrukcji historycznej wyglądu postaci, lecz projektem artystycznym, który poprzez dobór atrybutów i ekspresję twarzy miał kreować wizję narodowej przeszłości.