Pokój kaliski – “wieczysty” pokój z Zakonem Krzyżackim

Kontekst wydarzenia

Pokój kaliski kończył trwającą od 1327 roku polsko-krzyżacką wojnę o ziemie utracone przez Polskę (głównie Pomorze Gdańskie, ziemię chełmińską i michałowską). Na mocy traktatu, Kazimierz Wielki zrzekł się praw do Pomorza Gdańskiego, ziemi chełmińskiej i michałowskiej, uznając je jako „jałmużnę” i darowiznę na rzecz Zakonu. W zamian Krzyżacy zwrócili Polsce Kujawy oraz ziemię dobrzyńską, które okupowali w trakcie konfliktu. Mimo że traktat był niekorzystny terytorialnie dla Polski, miał ogromne znaczenie dyplomatyczne – król Kazimierz zapewnił sobie spokój na północnej granicy, co pozwoliło mu na skupienie się na ekspansji na Ruś Halicko-Włodzimierską oraz na wewnętrzne reformy państwa.