Porwanie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego

Kontekst wydarzenia

Stanisław August Poniatowski został napadnięty i uprowadzony przez konfederatów barskich na rogu ulic Miodowej i Koziej w Warszawie, gdy wracał karetą z pałacu swojego wuja, Michała Czartoryskiego. Zamachowcami dowodzili Stanisław Strawiński i Jan Kuźma, działający z rozkazu Kazimierza Pułaskiego, który zaplanował uwięzienie monarchy w twierdzy w Częstochowie. Król odniósł powierzchowną ranę głowy od cięcia szablą, a spiskowcy wywieźli go poza mury miejskie w rejonie Marymontu i Burakowa. Nad ranem ranny Poniatowski zdołał przekonać skruszonego Jana Kuźmę do dezercji i schronił się w młynie na polach w pobliżu Marymontu, skąd uratowali go oficerowie gwardii królewskiej.