Uchwalenie konstytucji Nihil Novi

Kontekst wydarzenia

Uchwalenie konstytucji „Nihil novi” na sejmie w Radomiu stanowiło fundamentalny przełom w ustroju Rzeczypospolitej, wprowadzając zasadę, zgodnie z którą żadne nowe prawo ani podatek nie mogły być ustanowione bez zgody obu izb parlamentu: Senatu oraz Izby Poselskiej. Akt ten, podpisany przez króla Aleksandra Jagiellończyka, znacząco ograniczył arbitralną władzę monarszą na rzecz szlachty, kładąc podwaliny pod ustrój demokracji szlacheckiej i potwierdzając centralną rolę sejmu w procesie ustawodawczym państwa.