Ucieczka rotmistrza Witolda Pileckiego z Auschwitz

Kontekst wydarzenia

Rotmistrz Witold Pilecki (nr obozowy 4859) zbiegł z obozu w nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 roku wraz z dwoma towarzyszami: Janem Redzejem i Edwardem Ciesielskim. Ucieczka odbyła się przez tylne drzwi piekarni obozowej, znajdującej się poza głównym ogrodzeniem. Pilecki, wykorzystując przerzucenie do pracy w piekarni, wyważył zasuwy w drzwiach i po wyjściu na zewnątrz przeciął przewody telefoniczne, by utrudnić pościg. Uciekinierzy, mimo ostrzału ze strony strażników i wielodniowej tułaczki w trudnym terenie, zdołali dotrzeć do Alwerni, a następnie do Puszczy Niepołomickiej i Bochni, gdzie nawiązali kontakt z Armią Krajową. Celem Pileckiego po ucieczce było osobiste przekazanie raportów o zbrodniach popełnianych w Auschwitz dowództwu AK oraz przygotowanie planu zbrojnego opanowania obozu, który jednak nie zyskał akceptacji dowództwa ze względu na obawę przed niemieckim odwetem.