Wydanie przywileju kaliskiego przez Bolesława Pobożnego

Kontekst wydarzenia

Książę wielkopolski Bolesław Pobożny wydał statut kaliski – przełomowy dokument kodyfikujący status prawny Żydów w jego dzielnicy. Przywilej ten wyjmował ludność żydowską spod jurysdykcji sądów miejskich i rycerskich, podporządkowując ją bezpośrednio sądom książęcym (reprezentowanym przez wojewodę). Gwarantował Żydom wolność osobistą, bezpieczeństwo mienia, swobodę handlu, uprawiania rzemiosła oraz praktyk religijnych. Dokument surowo zabraniał również fałszywych oskarżeń o mordy rytualne (wprowadzając zasadę, że takie oskarżenie wymagało zeznań m.in. chrześcijan i Żydów). Statut kaliski stał się fundamentem pod późniejszą koegzystencję polsko-żydowską – w XIV wieku król Kazimierz Wielki rozszerzył jego moc prawną na całe Królestwo Polskie, co uczyniło Polskę bezpieczną przystanią dla Żydów uciekających przed prześladowaniami w Europie Zachodniej.