Zajęcie Moskwy przez wojska Rzeczypospolitej

Kontekst wydarzenia

Po zwycięskiej dla wojsk polskich bitwie pod Kłuszynem (4 lipca 1610 r.), w której hetman Stanisław Żółkiewski rozgromił połączone siły rosyjsko-szwedzkie, droga do Moskwy stanęła otworem. 21 września 1610 roku oddziały dowodzone przez Żółkiewskiego zajęły moskiewski Kreml. Wydarzenie to było kulminacyjnym momentem polskiej interwencji w „Wielką Smutę” (okres kryzysu państwowości rosyjskiej). W konsekwencji bojarzy moskiewscy uznali królewicza Władysława Wazę za cara Rosji, mając nadzieję na przywrócenie porządku i stabilizację kraju pod polskim protektoratem. Polska okupacja Kremla trwała do 1612 roku, kiedy to oddziały polskie, odcięte od zaopatrzenia i osamotnione, skapitulowały przed rosyjskim pospolitym ruszeniem.