Zawarcie unii brzeskiej

Kontekst wydarzenia

Podczas synodu w Brześciu część hierarchii Cerkwi prawosławnej Rzeczypospolitej, w tym metropolita Michał Rahoza oraz biskupi Hipacy Pociej i Cyryl Terlecki, dokonała formalnego przejścia pod jurysdykcję Stolicy Apostolskiej. Przyjmując dogmaty rzymskokatolickie i prymat papieża, unici wynegocjowali utrzymanie dotychczasowego rytu bizantyjskiego, prawa kanonicznego oraz dyscypliny kościelnej, co stworzyło nowy, odrębny podmiot wyznaniowy – Kościół greckokatolicki. Celem politycznym było wzmocnienie lojalności prawosławnych elit wobec Korony i odcięcie ich od wpływów ośrodków zewnętrznych (Konstantynopola i Moskwy), lecz w praktyce unia stała się zarzewiem głębokiego konfliktu wewnętrznego.