Budowa mostów do Ostrowa Lednickiego

Kontekst wydarzenia

Powstanie mostów do Ostrowa Lednickiego to jeden z najbardziej imponujących popisów inżynieryjnych i logistycznych wczesnośredniowiecznej Europy Środkowej, ściśle powiązany z procesem chrztu Polski i budowy państwa pierwszych Piastów przez Mieszka I. Przebadane przez archeologów podwodnych dwie główne przeprawy – most zachodni (tzw. poznański o długości 438 m) oraz wschodni (tzw. gnieźnieński o długości 187 m) – liczyły łącznie ponad 600 metrów długości i około 5 metrów szerokości, co pozwalało na swobodny ruch dwukierunkowy. Do ich wzniesienia zużyto olbrzymie ilości surowca – konstrukcja wspierała się na ponad 1400 grubych dębowych palach (wbijanych w wiązkach), a jej budowa wymagała wycięcia blisko 4 tysięcy drzew. Mosty były elementem strategicznego traktu łączącego Poznań z Gnieznem, a sam Ostrów Lednicki pełnił funkcję jednej z głównych siedzib władcy (palatium), w której prawdopodobnie gościł cesarz Otton III podczas zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku.