Osadzenie Drzwi Gnieźnieńskich

Kontekst wydarzenia

Osadzenie monumentalnych, odlanych z brązu skrzydeł drzwiowych w ówczesnej romańskiej katedrze w Gnieźnie stanowiło jedno z najbardziej prestiżowych przedsięwzięć artystycznych i politycznych w podzielonej na dzielnice Polsce. Inicjatorami tego unikalnego dzieła byli prawdopodobnie książę senior Mieszko III Stary oraz arcybiskup gnieźnieński (Zdzisław lub Bogumił), a sam program ideowy powstał w środowisku miejscowych duchownych. Ponadtonażowe wrota pełniły funkcję swoistego „komiksu” i Biblii dla niepiśmiennych (Biblia pauperum) – w osiemnastu kwaterach mistrzowsko zilustrowano życie, misję oraz męczeńską śmierć św. Wojciecha, patrona Polski, którego relikwie spoczywały wewnątrz świątyni. Lewe skrzydło odlano w całości, prawe zaś w 24 częściach, które następnie zlutowano.